OPINIE: Momentum nodig? Reclame in de plaats - de zin van 'drinkpauzes' ontrafeld

Ergens rond de 22ste minuut van elke helft op dit WK wordt iedereen stilgezet om te drinken. Drie minuten, een keer per helft, elke wedstrijd, zonder uitzondering.

De FIFA heeft het opgelegd, wijst naar de hitte en vochtigheid in Amerika, en verpakt het geheel in de taal van spelerswelzijn. Tegen spelerswelzijn valt moeilijk te argumenteren, dus laten we dat niet doen. Maar we moeten zeker wel argumenteren tegen alles wat eromheen hangt.

Het eerste probleem is dat de pauzes verplicht zijn, ongeacht de werkelijke omstandigheden. Mexico speelde bij een aangename 20 graden en moest toch stoppen voor een pauze. Een andere wedstrijd ging door bij 16 graden, en dan hebben we het nog niet eens over wedstrijden in een stadion met dak en werkende airconditioning.

Als dit echt om temperatuur ging, zou je een drempel instellen (bijvoorbeeld 25 graden en hoger) en alleen pauzeren als die wordt overschreden. Die regel bestaat echter niet. Een welzijnsmaatregel die het weer negeert, is niet echt een welzijnsmaatregel.

Als we de absurditeit daarvan even laten rusten, moeten we stilstaan bij een belangrijker punt: wat de pauzes doen met het echte voetbal, en dat is het doden van momentum.

Voetbal is een van de meest vloeiende sporten ter wereld. Momentum golft op en neer. Een team krijgt de overhand, zet de tegenstander vast, ze voelen een doelpunt aankomen... en dan klinkt er een fluit en moet iedereen een flesje pakken voor een paar minuten. De ploeg die onder druk staat, krijgt een gratis rustpauze om zich te hergroeperen.

We zagen dat bij Zuid-Korea tegen Tsjechië. De Tsjechen zaten in een stroomversnelling, de pauze kwam, en de wedstrijd doofde uit. Curaçao maakte sensationeel gelijk tegen Duitsland, maar in plaats van daarop voort te bouwen en meer druk te zetten op de Europese grootmacht, moesten ze bijna meteen een koelpauze doorstaan die elk spoor van momentum deed verdwijnen.

Ik zeg niet dat Curaçao Die Mannschaft tegen de touwen had - de wedstrijd eindigde uiteindelijk 7-1 voor de Duitsers om tal van redenen - maar je ziet het patroon toch?

Uiteraard, zoals bij elke nieuwe toevoeging aan de spelregels, zullen teams dit uiteindelijk leren gebruiken. Als je aan het overleven bent, vertraag je het spel, speel je de klok leeg tot de scheidsrechter officieel een pauze afkondigt.

Een klein voordeel is dat coaches tijdens deze pauze met hun spelers mogen praten, wat mogelijk een einde maakt aan de mysterieuze krampen die keepers ontwikkelen wanneer de trainer een tactisch praatje wil houden.

Het zou echter ironisch zijn als tijdrekken wordt gestopt door een volledige spelonderbreking zoals in de NBA of de NHL. Ik neem deze twee competities als direct voorbeeld omdat de nieuwe drinkpauzes door iedereen lijken te worden begrepen als een stap naar de amerikanisering van voetbal. Het splitst de wedstrijd in vier kwartieren in plaats van twee helften; stilletjes en officieus, maar effectief.

En natuurlijk gebruikt het iets wat de NHL (en ijshockey over de hele wereld) al zonder omwegen een reclamepauze noemt.

Dat is uiteindelijk wat thuis kijkende fans het meest haten aan deze nieuwe momenten. Wat wordt aangekondigd als een maatregel om spelers veiligheid te bieden, wordt gebruikt om zoveel mogelijk inkomsten uit het toernooi te persen. Zonder het officieel een reclameblok te noemen, wordt het door vele omroepen als zodanig gebruikt, die houden van een gegarandeerde onderbreking. Fox in de VS sneed zelfs terug van de reclames direct naar live actie die ze al hadden gemist.

Zoals een commentator op Reddit het omschreef: Het is gewoon een reclame met een waterfles ervoor.

Voor de mensen in het stadion vliegt de pauze van drie minuten voorbij als een moment om je telefoon te checken of snel wat te drinken te halen (maar verwacht niet op tijd terug te zijn op je plek); voor alle mensen thuis wordt het ritme van de wedstrijd verbroken en genadeloos vermarkt.

De echte zorg is niet alleen het WK, maar het precedent dat het schept. Als spelerswelzijn bij hoge temperaturen de officiële lijn is, dan prima. Als we straks altijd halverwege elke helft dit soort pauzes krijgen omdat de extra reclameruimte een mooie zak geld oplevert voor de organisatie, dan is het een probleem.

Misschien ben ik cynisch en pessimistisch, maar het ziet er minder uit als een reactie op de hitte en meer als een inkomstenstroom die wordt getest.

De geest is al uit de fles. Het is dit keer alleen een waterfles.