Kim sa rywale Mamelodi Sundowns w finale Ligi Mistrzow CAF FAR Rabat
Pokazali jednak, ze nie zawsze potrafia odzyskac forme po porazce z Pyramids FC z Egiptu w poprzednim sezonie, a choc dysponuja doswiadczonym skladem w porownaniu do przeciwnikow, to czesto wola walki i determinacja maja wieksza wartosc.
FAR Rabat bedzie mialo tego pod dostatkiem, gdyz dazy do pierwszego zwyciestwa w tych rozgrywkach od czasu jedynego dotad triumfu w 1985 roku. Wtedy pokonali w finale AS Bilima z DR Konga, wtedy Zairu.
Marokanczycy wygrali pierwszy mecz 5:2, a pozniej remis 1:1 dal im ogolny wynik 6:3 na korzysc.
To byl ich jedyny final przed obecnym sezonem, w ktorym niespodziewanie dotarli az do konca.
Zaczeli od latwego zwyciestwa 4:1 w dwumeczu z Real de Banjul z Gambii w pierwszej rundzie, a nastepnie wyeliminowali Horoyę z Gwinei 4:1 ogolnie w drugiej.
Nie najlepiej rozpoczeli faze grupowa, przegrywajac 1:0 z Young Africans z Tanzanii, ale potem odnieśli dwa zwyciestwa i trzy remisy w nastepnych pieciu spotkaniach, konczac na drugim miejscu w Grupie B za Al Ahly z Egiptu.
To dalo im cwiercfinal z zeszlorocznymi mistrzami Pyramids, po remisie 1:1 u siebie osiagneli wyjazdowe zwyciestwo 2:1.
W polfinale zmierzyli sie z rodakami z RS Berkane, ponownie jako underdogowie, ale wygrali 2:0 doma i przegrali 1:0 na wyjezdzie, co dalo ogolne 2:1.
Podobnie jak wiekszosc druzyn, ich sila tkwi w meczach u siebie. Od 2007 roku przegrali tylko raz na własnym boisku w Lidze Mistrzow (13 zwyciestw, 7 remisow), co stalo sie w 2023.
Na wyjezdzie jest jednak trudniej w tych zawodach. Od 2005 roku rozegrali 29 spotkan, wygrywajac cztery, remisujac dziewiec i przegrywajac szesnascie.
Klub zostal powolany do zycia przez krola Maroka w 1958 roku i do dzisiaj jest w azach wladz rzadowych, z prezydentem bedacym generalem armii.
Royal Armed Forces ma na koncie trzynascie mistrzostw Maroka i dwanascie Pucharow Tronowych, a byl tez pierwszym marokanskim zespolem w afrykanskich pucharach.
Zawodnicy awansowali do pierwszej ligi w 1959 roku, zaledwie rok po powstaniu, i dominowali w Botola az do 1970 pod kierunkiem francuskiego trenera Guya Cluseau.
Przezyli odrodzenie na poczatku lat 80 pod wodza Brazylijczyka José Faríi, ale po 1990 roku czekali pietnascie lat na nastepna szanse w Lidze Mistrzow.
W międzyczasie dotarli do finału Pucharu Zwyciezcow Pucharow Afryki w 1997 pod Francuzem Henrim Depireuxem, przegrywajac z Etoile du Sahel z Tunezji.
W 2005 zakwalifikowali sie do Ligi Mistrzow, ale odpadli przed grupa, spadajac do Pucharu Konfederacji Afryki, ktory wygrali pod Mohamedem Fakhirem, pokonujac Dolphin FC z Nigerii 3:1 w dwumeczu finałowym.
W 2006 dotarli ponownie do finału Konfederacji, ale przegrali z Etoile du Sahel, a rok pozniej weszli po raz pierwszy do fazy grupowej Ligi Mistrzow.
Dopiero jednak w zeszlym roku wrocili do grupy pod wodza doswiadczonego Francuza Huberta Veluda, ktory musial odejsc po zerwaniu sciegna Achillesa. Royal Armed Forces prowadzilo w tabeli mimo zmiany trenera, wyprzedzajac Sundowns. Oba kluby zremisowaly w Rabacie i Pretorii w spotkaniach grupowych.
Portugalczyk Alexandre Santos przejal druzyne po Veludzie, ale w cwiercfinale odpadli z przyszlymi zwyciezcami Pyramids, by w tym roku wrocic silniej i dotrzec az do finału.