Exclusief: Haïti’s Jean-Kevin Duverne over de Wereldbeker, het duel met Brazilië en meer

Sommige kwalificaties wegen zwaarder dan trofeeën. De kwalificatie van Haïti voor het Wereldkampioenschap van 2026 is daar een van. Tweeënvijftig jaar na hun enige optreden op het WK in 1974, veroverden de Rouge et Bleu hun ticket voor de Verenigde Staten, Canada en Mexico na een campagne die een heel land in vervoering bracht.

Jean-Kevin Duverne, centrale verdediger die op huurbasis bij Gent speelt van FC Nantes en een sleutelfiguur voor de Grenadiers, belichaamt deze generatie die het Haïtiaanse voetbal heeft veranderd. Voor hij het opneemt tegen Brazilië, Marokko en Schotland, gaf hij een exclusief interview aan Flashscore.

Haïti speelt zijn eerste Wereldbeker sinds 1974. Hoe voelde je je toen je hoorde dat Haïti zich had gekwalificeerd?

“Ja, eerlijk, de eerste Wereldbeker sinds 1974, het is 52 jaar dat de mensen, dat wij Haïtianen, de spelers, onze families, hierop hebben gewacht.

“En eerlijk, het gevoel is enorm, ik kan het niet eens uitleggen, omdat het nog niet echt tot me is doorgedrongen. Het toernooi komt er snel aan, maar ik denk dat het me zal raken bij de eerste wedstrijd.”

Je zei in 2024 tegen Flashscore dat het “een droom was om op het WK te spelen, uiteraard zoals voor elke speler, maar ook als Haïtiaan omdat het land hierop wacht sinds 1974”. Nu het echt is, is de droom veranderd?

“Ja, het klopt dat ik in 2024 zei dat het een droom was om op het WK te spelen. Nu zijn we erbij in het toernooi, het is werkelijk ongelooflijk. Alle spelers zijn opgewonden om te weten dat we tegen Brazilië, Marokko en Schotland gaan spelen – het zijn geweldige teams, we gaan er alles aan geven.

“Is de droom veranderd? Nee, want de droom is er nog steeds, en nu is hij echter dan ooit. We hebben ons gekwalificeerd, we hebben alles gedaan om hier te komen. Dus nu gaan we strijden en aan de hele wereld laten zien dat we een goed team zijn, dat we kunnen reageren en dat we klaar zijn om alles te doen wat nodig is om onze stempel te drukken op dit toernooi.”

Brazilië, Marokko, Schotland… wat was je reactie toen je de groep zag?

“Om eerlijk te zijn, ik lachte. Kwalificeren was al een eerste stap, en de loting kwam veel later, maar het was spannend om te wachten op onze groep.

“Alleen al het kwalificeren voor het toernooi was ongelooflijk. En dan krijgen we Brazilië, Marokko, Schotland – wat wil je nog meer? Spelen tegen zulke grote teams, het is fantastisch.”

Welke van de drie tegenstanders vrees je persoonlijk het meest?

“Eerlijk, op dit niveau is iedereen sterk. Het zijn allemaal geweldige teams, laten we ons niks wijsmaken. We gaan gewoon ons voetbal spelen, dat is alles.”

Je moet Vinicius Junior dekken…

“Het dekken van Vinicius, McTominay, Raphinha, Hakimi… het zijn allemaal top spelers. Het hele team moet iedereen dekken. We gaan gewoon ons voetbal spelen – elke tegenstander die in onze buurt komt, is speelbaar.”

Is er nog een andere tegenstander waartegen je uitkijkt om te spelen?

“Elke speler, eerlijk. Gewoon deelnemen aan dit toernooi is ongelooflijk. Zolang we een goed toernooi hebben en ver komen, is elke tegenstander goed om tegen te spelen. We gaan niet kiezen – wie er ook op ons pad komt, we gaan ermee om.”

Welk concreet doel hebben jij en het team gesteld voor dit WK?

“Ten eerste een collectief doel, want we hebben ons samen gekwalificeerd. Ik denk dat we ons daarop moeten concentreren gedurende het hele toernooi – teamcohesie is fundamenteel. Als we collectief goed zijn, zullen individuele kwaliteiten vanzelf naar boven komen.”

Je bent geboren in Parijs en droeg het shirt van Frankrijk Onder 20. Hoe heb je de keuze om Haïti te vertegenwoordigen ervaren?

“Het was een makkelijke keuze, eerlijk. Vooral voor mijn familie, die heel blij was om mij het land te zien vertegenwoordigen – mijn moeder, mijn broers, mijn zussen, mijn vrouw, zelfs mijn kinderen.

“Hen gelukkig zien, is een bron van trots. En van het Haïtiaanse volk voel je veel liefde, veel energie wanneer je wordt opgeroepen. Alle kracht die ze je geven bij elke wedstrijd… het was een heel goede beslissing voor mij, ik heb er geen spijt van.”

Het Haïtiaanse team is sterker geworden dankzij de komst van dubbele nationaliteiten. Voel je dat er de afgelopen jaren een echte transformatie heeft plaatsgevonden in de groep?

“Ja, het klopt dat we sterker zijn geworden. Er is veel meer kwaliteit in het team, maar er was ook eerder kwaliteit – het voegt gewoon iets extra’s toe. Nu gaat het om de juiste begrip en teamcohesie vinden – dat is wat ons sterk zal maken.”

Wat betekent Haïti voor jou in het dagelijks leven, buiten het voetbal?

“We zijn strijders, we geven niet op. Elke dag is een gevecht. Je weet heel goed dat het leven moeilijk is in het land, dat veel mensen een slechte levenskwaliteit hebben – en toch zie je zovelen met een glimlach, met veerkracht, blij ondanks alles. Dat vind ik echt, echt krachtig.

“Ik denk constant aan hen, omdat de situatie in het land heel ingewikkeld is en het ons elke dag raakt – mij, mijn teamgenoten, alle Haïtianen.

“Het is triest, en tegelijkertijd zie je mensen die nooit opgeven. Sommigen zijn bereid om een wedstrijdticket te betalen om ons te zien spelen in plaats van te eten. Het is geen makkelijke situatie, maar we gaan ermee om. Je kunt niet alles hebben in het leven, dus je moet echt niet klagen – dat is alles wat ik te zeggen heb.”