Bij een van de WK-favorieten ontbreken spelers in de Champions League-finale
Na het winnen van het WK 2022 was er in Buenos Aires een uitbarsting van vreugde, alsof een emotionele vulkaan eindelijk tot uitbarsting kwam die te lang was afgedamd - maar liefst 36,5 jaar.
Zes maanden later stonden Julian Alvarez (Manchester City) en Lautaro Martinez (Inter), de twee centrumspitsen van de wereldkampioenen, tegenover elkaar in Istanboel tijdens de Champions League-finale. De eerste was de winnaar, die alleen het veld van het Ataturk Olympisch Stadion betrad voor de opwarming en vervolgens om de beker omhoog te tillen.
Tegenwoordig zal Argentinië, dat het WK ingaat als een van de favorieten om op 19 juli in New Jersey de beker te winnen, echter geen enkele vertegenwoordiger op het veld hebben wanneer PSG en Arsenal deze zaterdag de Champions League-finale spelen.
De andere grote kanshebbers voor WK-succes hebben elk ten minste één vertegenwoordiger.
Martinez de uitzondering op de regel
Afgelopen week schudde Emiliano Martinez het etiket van iemand die nog nooit iets had gewonnen met Aston Villa van zich af. Van de waarschijnlijke 26 spelers die Lionel Scaloni kan selecteren om Argentinië te vertegenwoordigen op het WK, zijn alleen Martinez, Emiliano Buendia (ook van Villa) en doelman Walter Benitez (bij Crystal Palace) dit seizoen tot het einde gekomen in een Europese beker. De laatste twee zullen echter waarschijnlijk niet in de definitieve selectie zitten.
Op de Puskas Arena zal de enige vertegenwoordiger van de wereldkampioenen Gabriel Heinze zijn, een assistent van Mikel Arteta, die zijn Spaanse landgenoten David Raya, Martin Zubimendi en Mikel Merino ziet strijden tegen Fabian Ruiz in het hoogtepunt.
Voor Portugal zijn er Nuno Mendes, Joao Neves en Vitinha, terwijl Frankrijk wordt vertegenwoordigd door Ousmane Dembele, Bradley Barcola, Desire Doue, Warren Zaire-Emery en Lucas Hernandez.
Onder de andere landen met meer pedigree mag Engeland niet ontbreken. Zij zien Eberechi Eze, Declan Rice, Noni Madueke en Bukayo Saka op de teamsheets van zaterdag. Tot slot, ondanks dat ze niet hun beste moment ooit doormaken, zal Brazilië Gabriel Magalhaes, Gabriel Martinelli en Marquinhos in actie hebben.
2023 lijkt een eeuwigheid geleden
Het lijkt een eeuwigheid geleden sinds de zomer van 2023, toen in Argentinië geboren spelers talrijk waren in verschillende teams die de Europese finales bereikten. Naast de genoemde Alvarez en Lautaro Martinez maakte Joaquin Correa deel uit van de Inter-selectie die in Istanboel speelde.
De Albiceleste-kolonie van Sevilla die de Europa League-finale tegen Roma won, bestond uit Gonzalo Montiel, Alejandro 'Papu' Gomez, Erik Lamela en Lucas Ocampos, terwijl Paulo Dybala aan de andere kant stond.
De Conference League-finale tussen Fiorentina en West Ham dat jaar zag Nico Gonzalez en Lucas Martinez Quarta, toen spelend voor de Italianen, tegenover Manuel Lanzini staan, die toen voor de Engelse ploeg speelde.
Vandaag de dag, ondanks een bloeiperiode die werd bevestigd door het winnen van de Copa America in 2024 en het dominante bovenaan staan in de Zuid-Amerikaanse WK-kwalificatie, valt de Seleccion paradoxaal genoeg niet langer op door haar individualiteit als wel door haar collectief.
Met uitzondering van Lionel Messi, die tijdens het WK 39 wordt en kampt met een spieroverbelasting die zijn benadering van Argentinië's WK-opening tegen Algerije kan beïnvloeden, lijken Dibu Martinez, Julian Alvarez en Enzo Fernandez de enige Argentijnen die momenteel een onbetwiste status bij hun clubs hebben.
In de verdediging starten Nahuel Molina en Nicolas Tagliafico niet voor Atletico Madrid en Lyon, terwijl veteraan Nicolas Otamendi Benfica verlaat en Cuti Romero nu met anderhalve voet buiten de deur staat bij Tottenham.
Op het middenveld heeft Alexis Mac Allister de prijs betaald voor het matige jaar van Liverpool, maar zou hij nog steeds zijn status als basisspeler bij de Albiceleste moeten behouden, terwijl op de vleugels Giuliano Simeone en Thiago Almada opties kunnen bieden.
De afwezigheid van een icoon als Angel Di Maria, die ondanks zijn 38 jaar een van zijn beste seizoenen ooit bij Rosario Central beleeft, zou op het WK voelbaar kunnen zijn. Met dit in gedachten zal het cruciaal zijn om te zien hoe Nico Paz, 22, die al heeft laten zien dat hij als leerling van Messi kan fungeren, zal integreren.
Net als in 2022 zal alle verantwoordelijkheid op Scaloni rusten, wiens lage profiel nodig was om een historische titel binnen te halen die een heel land in staat stelde een diepgewortelde negativiteit van zich af te schudden.
De afwezigheid van Argentijnse spelers in de Champions League-finale is misschien slechts anekdotisch. De kracht van de huidige Seleccion, het beste team wereldwijd qua recente gewonnen titels (drie in drie kalenderjaren van 2021-24), is immers de cohesie van een buitengewone groep geleid door een getalenteerde maar kalme coach.