COLUMN: Rui Vitoria over Portugal, Salah en waarom het WK 2026 het begin van een nieuw tijdperk kan zijn

Het WK is altijd het grootste podium in het voetbal geweest. In 2026 krijgen we echter iets anders voorgeschoteld. Het wordt niet zomaar een nieuwe editie van het toernooi. Het wordt een moment van overgang tussen het voetbal dat we kennen en het voetbal dat zich aan het ontwikkelen is.

De uitbreiding naar 48 teams is een van de grootste veranderingen in de WK-geschiedenis. Ik bekijk deze beslissing positief. Voetbal is werkelijk mondiaal geworden, en het is logisch dat meer landen de kans krijgen om op het hoogste niveau te strijden. Natuurlijk bestaat het risico op een grotere concurrentieonbalans in sommige fases van het toernooi, maar ik geloof dat de ontwikkeling van het wereldvoetbal juist afhangt van dit soort kansen. Veel van de landen die we nu van veraf bekijken, kunnen in de komende decennia hoofdrolspelers worden.

Het WK in Qatar heeft ons ook een belangrijke les geleerd. Het was een toernooi dat in een ander seizoen werd gespeeld, en veel spelers toonden een zeer hoog fysiek en competitief niveau. Ik denk niet dat het realistisch is om het WK permanent naar het midden van het seizoen te verplaatsen, vanwege de complexiteit van nationale en internationale kalenders, maar Qatar heeft laten zien dat het moderne voetbal de competitieve belasting van spelers, vooral de absolute top, opnieuw moet bekijken. De toekomst zal onvermijdelijk draaien om het vinden van een betere balans tussen prestatie en herstel.

De gezamenlijke organisatie door de Verenigde Staten, Mexico en Canada is een nieuwe test voor de toekomst van het voetbal. De infrastructuur zal buitengewoon zijn, maar de geografische schaal brengt ongekende uitdagingen met zich mee. Logistiek, reizen en herstel kunnen direct van invloed zijn op de prestaties van teams. Het wordt een toernooi waarbij de organisatie buiten het veld evenveel impact kan hebben als wat er op het veld gebeurt.

Aan sportieve kant heeft Portugal nog steeds sterke argumenten om als serieuze kanshebber te worden beschouwd. Het beschikt over een van de meest getalenteerde generaties uit zijn geschiedenis, met hoogwaardige opties op vrijwel elke positie. Maar titels worden niet alleen gewonnen met talent. Ze worden gewonnen door het vermogen om individuele kwaliteit om te zetten in een collectieve identiteit. Daar ligt precies de grootste uitdaging. Als ze dat niveau van competitieve volwassenheid kunnen bereiken, kan Portugal met elk team ter wereld concurreren.

Dit WK kan ook het definitieve afscheid markeren van enkele van de meest invloedrijke figuren van de afgelopen twee decennia. Spelers als Lionel Messi, Cristiano Ronaldo en Guillermo Ochoa zijn iconische namen die een tijdperk hebben gedefinieerd. Er is iets bitters aan het getuige zijn van deze laatste momenten. Het voetbal bereidt zich onvermijdelijk voor op een vernieuwing van leiderschap; het erkent hun nalatenschap, maar wacht op niemand. En misschien is dat juist wat deze mogelijke afscheidsmomenten zo bijzonder maakt: de zekerheid dat wat we met hen hebben meegemaakt, niet zal worden herhaald.

Lees meer – Spirit of Football: De terugkeer van het imperium en de laatste dans van Ronaldo

In deze context verdient de situatie van Mohamed Salah speciale aandacht. Ik heb de kans gehad om met hem te werken, en wat me het meest opviel was nooit alleen zijn talent. Het was zijn ambitie, zijn discipline, zijn competitieve instelling en de manier waarop hij elke dag bezig was met verbetering. Grote spelers maken moeilijke periodes door in hun carrière. Dat hoort bij de reis. Wat hen onderscheidt, is hoe ze op die momenten reageren.

Ik zie Salah als een stille leider, die niet veel woorden nodig heeft, maar wanneer hij spreekt, is de impact voelbaar. Een leider die het goede voorbeeld geeft, met een buitengewoon vermogen om zijn taken met grote kwaliteit uit te voeren.

Zijn competitieve persoonlijkheid, werkethiek en aanpassingsvermogen doen mij geloven dat hij in de komende jaren een referentiepunt zal blijven. Misschien vertrouwt hij niet meer zozeer op de fysieke explosiviteit die het begin van zijn carrière kenmerkte, maar grote spelers weten zichzelf opnieuw uit te vinden. En Salah heeft genoeg intelligentie om in verschillende contexten beslissend te blijven.

Om al deze redenen zal het WK van 2026 veel meer zijn dan alleen een toernooi. Het wordt een spiegel van de transformaties die het voetbal doormaakt. Meer landen, nieuwe organisatiemodellen, nieuwe fysieke eisen, nieuwe leiders en nieuwe manieren van concurreren. Wellicht kijken we over een paar jaar terug op dit toernooi als het moment waarop het voetbal echt een nieuw tijdperk inging.