Succes Aziatische Beker verhult diepgewortelde problemen in heel Azië
Meer dan twee jaar na het medeorganiseren van het WK voor vrouwen 2023 hebben Australiërs opnieuw hun passie voor internationaal voetbal laten zien door een reeks toeschouwersrecords te breken voor dit vierjaarlijkse spektakel.
Een grote menigte tijdens de finale op zaterdag tussen Australië en Japan in het Stadium Australia in Sydney zal de totale opkomst ver boven de 300.000 tillen meer dan vijf keer het vorige record van 59.910 bij het toernooi van 2010 in China.
Een publiek van 60.279 in het Stadium Australia zag de 3-3 gelijkmaker van Australië tegen Zuid-Korea de grootste ooit voor een wedstrijd in de Aziatische Beker voor vrouwen. Het brak ook het groepsfase record van 50.276 toeschouwers die in 2015 de gastheren Australië zagen spelen tegen Oman in het mannentoernooi.
De populariteit en het succes van de gastvrouwen de Matildas hebben de cijfers opgevoerd maar de migrantengemeenschappen in Australië hebben ook massaal hun opwachting gemaakt om andere deelnemende teams te steunen.
De 17.367 toeschouwers bij de halve finale overwinning van Japan op Zuid-Korea vormde een toernooirecord voor een wedstrijd tussen twee niet-gastlanden.
Over het geheel genomen geloof ik dat deze editie een belangrijk keerpunt markeert voor het vrouwenvoetbal in Azië zei Kanya Keomany voorzitter van de Vrouwenvoetbalcommissie van de Aziatische Voetbalconfederatie AFC in een verklaring.
Op het veld blijft de kloof tussen de traditionele grootmachten van het continent en de rest echter even groot als altijd.
Australië en Japan strijden voor de derde keer in vier Aziatische Bekers om de titel.
De AFC breidde het toernooi uit naar 12 landen vanaf acht in 2022 maar het blijft grotendeels een gesloten kring.
Naast Japan en Australië hebben alleen de negenvoudige kampioenen China Noord-Korea en Zuid-Korea de finale bereikt in het afgelopen kwart eeuw.
Deze vertrouwde hiërarchie benadrukt het gebrek aan opwaartse mobiliteit onder opkomende landen wier vrouwenprogramma's nog steeds worden belemmerd door een tekort aan middelen en professionalisme.
Het is heel moeilijk voor hun speelsters om dezelfde hoeveelheid tijd aan de sport te besteden als de anderen dat doen vertelde Beau Busch de Asia-Oceania president van de voetbalspelersvakbond FIFPRO aan Reuters.
Dat maakt Azië kwetsbaar voor het ontstaan van een tweesnelheidseconomie.
Terwijl Europa de leiding heeft genomen in de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal en recordopbrengsten en sponsoring heeft gegenereerd in competities is Azië laat aanbeland.
Rijke Golfstaten investeren miljarden in Europees voetbal maar hebben slechts een fractie van de middelen besteed aan de ontwikkeling van hun vrouwenprogramma's.
Bahrein op wereldranglijst 110 is het best gerangschikte vrouwenelftal in de Golf terwijl Iran op de 69e plaats het beste is in West-Azië.
Qatar dat in 2022 het WK voor mannen organiseerde staat niet gerangschikt in het vrouwenvoetbal.
De AFC heeft stappen gezet om het vrouwenvoetbal te ontwikkelen inclusief de lancering van de Women's Champions League in 2024 maar critici zeggen dat de vooruitgang onevenredig is.
Prijzengeld blijft een cruciaal probleem.
De prijsvoorraad van 1,8 miljoen dollar bij de Aziatische Beker is de laagste onder de continentale vrouwencompetities nauwelijks de helft van de 3,47 miljoen dollar bij de Africa Cup of Nations 2024.
Het is ongeveer 12 procent van de prijsvoorraad voor de Aziatische Beker mannen 2023 in Qatar.
De veel bekritiseerde prijsvoorraad bij het WK voor vrouwen 2023 was ongeveer een kwart van die bij het mannen WK 2022.
De AFC reageerde niet op verzoeken om commentaar over ongelijkheid in prijzengeld en financiering voor vrouwenprogramma's.
Spelers blijven gefrustreerd over geslachtsgerelateerde financieringskloof in hun eigen landen. De vrouwen van Zuid-Korea dreigden vorig jaar te boycotten dit Aziatisch toernooi vanwege de omstandigheden.
Busch zei dat de AFC een voorbeeld moet stellen voor haar lidbonden door de geslachtskloof in prijzengeld te dichten terwijl ze een duidelijk plan opstelt voor vrouwenvoetbal dat iedereen optilt.
Om Azië succesvol te maken en echt uit te groeien tot een voetbalmacht hebben we niet twee of drie geweldige landen nodig. We hebben tien of twaalf nodig om de concurrentie echt aan te jagen zei hij.
Je kunt geen doel raken waaraan je niet mikt.
Wat we echt willen zien is duidelijkheid over een echte routekaart voor de ontwikkeling van vrouwenvoetbal in heel Azië.