EXCLUSIEF: Bondarenko hoopt op einde van oorlog terwijl Shakhtar kwartfinales Conference League haalt
Op 25 jarige leeftijd beleeft Bondarenko een verder cruciaal seizoen bij Shakhtar Donetsk. In een exclusief onderhoud met Flashscore Italia spreekt de middenvelder over zijn huidige prestaties, maar ook over de personen die hem de kans boden om zich professioneel te ontwikkelen en de kwartfinales van de Conference League te bereiken.
Flashscore: Vandaag staat Shakhtar samen met LNZ Cherkasy bovenaan in de competitie, maar jullie spelen ook de kwartfinales van de Conference League. Welke wedstrijd prioriteer je?
Bondarenko: "Ik zou zeggen dat voor ons, zelfs volgens onze trainer Arda Turan, de competitie belangrijker is, omdat een titel ons terugbrengt naar de Champions League. Maar het klopt ook dat de Conference League een groot doel is, en we willen er helemaal voor gaan.
"Nu wacht AZ ons op voor de heenwedstrijd van de kwartfinales in Krakau, maar eerlijk gezegd weet ik nog niets over hen; de trainer heeft ons er nog niet over verteld (het interview vond plaats op dinsdag 7 april).
Als trainer had je Roberto De Zerbi, met wie je je loopbaan begon.
"Hij was een meester voor mij. Ik was net bij het eerste elftal gekomen en ik moet toegeven, als hij me niet alles leerde, dan leerde hij me bijna alles! Ik ben ervan overtuigd dat hij het nu bij Tottenham ook geweldig zal doen, voor mij is hij een van de beste trainers ter wereld."
De Zerbi was als speler vergelijkbaar met jou: linksback, aanvallende middenvelder. Wat leerde hij je tijdens de trainingen?
"(Lacht) Aan veel dingen, hij liet me zien, vooral hoe ik met mijn linkerbeen op de bal moest slaan en elke keer leerde hij me iets nieuws. Ik was onder de indruk van zijn aanpak, niet alleen hoe hij met mij omging. Hij was fantastisch. Hij leerde me zoveel."
Ook een paar Italiaanse woorden?
"Tutto bene!" (zegt hij in het Italiaans). De andere zinnen of uitdrukkingen kan ik niet herhalen. Dat zijn allemaal scheldwoorden! (lacht)"
Vandaag is je trainer Arda Turan, een andere ex-voetballer met een indrukwekkend palmares. Is er een verschil tussen hen?
"Ze lijken erg op elkaar qua emotie die ze overbrengen op de spelers. En ook in speelstijl. Uiteindelijk zijn het allebei trainers met enorm potentieel."
In de Champions League, twee en een half jaar geleden, nam je het op tegen de 16 jarige Lamine Yamal, die op 18 jarige leeftijd nu al de sterkste ter wereld lijkt.
"Dat klopt. En het lijkt ongelooflijk, maar zo is het. Op dit moment kan ik geen sterkere speler dan hij bedenken. Hij speelt met een verbluffend zelfvertrouwen, op een heel hoog niveau. Ik weet zeker dat alle lof die hij krijgt verdiend is."
Shakhtar is je thuishaven, sinds je daar opgroeide en de hele jeugdopleiding doorliep. Hoe voel je je nu, weg van je geboorteplaats door de oorlog?
"Ik heb een diepe band met dit team, waar ik nog steeds voor speel ondanks alles. Maar vandaag heb ik een droom voor iedereen: het einde van de oorlog in Oekraïne. Daarna zou het geweldig zijn om ons volk terug te omarmen waar we hen achterlieten en om terug te keren naar ons stadion (de Donbas Arena)."
Hoe was het toen jij en je team het land moesten verlaten door de Russische invasie?
"We waren lang in Kiev gebleven, en zodra de oorlog begon, wachtten we op aanwijzingen van de samenleving. Pas twee maanden later verlieten we het land echt om vriendschappelijke wedstrijden te spelen, met als doel geld in te zamelen voor de slachtoffers van de oorlog."
Hoe was dat jaar van totale ballingschap in Duitsland? (Shakhtar speelde het seizoen 2024/25 in het stadion van Schalke 04)
"Dat was iets heel droevigs en pijnlijks. Helaas zijn we gewend geraakt aan niet thuis spelen, dus in Oekraïne. Het is wel zo dat ik blij was om Oekraïense fans te ontmoeten overal in Europa en de wereld. En ik dank hen allemaal voor de steun, zelfs op verplaatsing."
Naast Shakhtar, heb je een voorkeur voor andere clubs?
"Ik mag PSG erg graag, en ik kijk en laat mijn teamgenoten alle wedstrijden van de teams van trainer De Zerbi zien."
Wie is je voorbeeld als voetballer?
"Ik heb er drie: Mesut Ozil, Toni Kroos en Sergio Busquets."
Bij Shakhtar zijn er veel Brazilianen. Heeft hun historische vrolijkheid geholpen in moeilijke tijden, zoals de afgelopen jaren?
"Ja, dat is waar, ze zijn altijd heel opgewekt en blij, het is een zegen om hen bij ons te hebben. Ze brengen veel rust in het team, en ze hebben me ook een paar Braziliaanse Portugese woorden geleerd. Maar eerlijk gezegd voel ik me nu nog niet klaar om in Brazilië te gaan spelen (lacht)."
Wie van hen zou in het Braziliaanse nationale team kunnen spelen?
"(lacht). Goede vraag! Ik denk dat, vooral voor de toekomst, Alisson Santana en Isaque Silva een goede kans maken."
Over jou en je ervaring in de Champions League: wat is je mooiste herinnering aan deze competitie?
"Zonder twijfel de wedstrijd tegen Real Madrid in Warschau. Het was oktober 2022, en ik stond tegenover een van mijn idolen, Toni Kroos. Die wedstrijd blijft voor altijd in mijn geheugen, niet alleen omdat we een belangrijke gelijkmaker mee naar huis namen (1-1), maar ook omdat ik verkozen werd tot man van de wedstrijd."
Op het WK zal Oekraïne ontbreken na uitschakeling in de play offs. Voor wie ga je juichen?
"Voor Portugal, zonder twijfel."
Hoezo?
"Ik hoop van harte dat Cristiano Ronaldo het WK wint."