AFC Vrouwen Azië Cup

De AFC Women's Asian Cup, voorheen bekend als het AFC Women's Championship, is de belangrijkste continentale competitie voor de nationale vrouwenteams van de lidverenigingen van de Asian Football Confederation (AFC). Opgericht in 1975, is het het oudste internationale vrouwentoernooi en wordt het om de vier jaar gehouden.

Voorheen werd het toernooi in even jaren gehouden, maar vanaf 2029 heeft de AFC Women's Asian Cup besloten om over te schakelen naar oneven jaren waarin geen FIFA Women's World Cup plaatsvindt. Het toernooi vindt plaats in de eerste vijf maanden van het kalenderjaar en telt 12 deelnemende teams. Het gastland is automatisch gekwalificeerd, terwijl de drie best presterende teams van de vorige editie (de kampioen, de nummer twee en de nummer drie) ook een plek veiligstellen. De overige landen moeten deelnemen aan een kwalificatietoernooi dat openstaat voor alle AFC-leden.

De 12 deelnemers worden verdeeld in drie groepen van vier, waarbij elk team één keer tegen elk ander team in hun groep speelt in een round-robin format. De beste twee teams uit elke groep gaan door naar de kwartfinales, samen met de twee beste nummers drie.

De knock-outfase volgt een enkelvoudige eliminatieformat, bestaande uit de kwartfinales, halve finales en finale, die allemaal als enkele wedstrijden worden gespeeld. Als een wedstrijd in de knock-outfase na de reguliere speeltijd in een gelijkspel eindigt, worden er verlengingen en, indien nodig, strafschoppen gebruikt om de winnaar te bepalen.

De AFC Women's Asian Cup fungeerde vanaf 2015 als het kwalificatietoernooi voor de FIFA Women's World Cup van het continent. Echter, de AFC besloot deze regeling te beëindigen na de AFC Women's Asian Cup van 2026, waarna een apart kwalificatietoernooi voor de FIFA Women's World Cup het zal vervangen. Aanvankelijk opgericht door de Asian Ladies Football Confederation (ALFC) in 1975, begon het toernooi als een tweejaarlijks evenement voordat het in 2010 overging naar een vierjaarlijks format.

In de inaugurele finale nam Thailand het op tegen Nieuw-Zeeland, waarbij de laatste in 1975 de titel won. Chinese Taipei won vervolgens de volgende drie edities. Het Chinese nationale vrouwenteam verstevigde zijn status als grootmacht door zeven opeenvolgende titels te winnen van 1986 tot 1999, naast successen van Japan en Noord-Korea.