GÖRÜŞ: Işkenceli ve sinir yıpratıcı Arteta ile Arsenal her anı değerli hale getirdi
Salı akşamı şampiyonluk yarışının bitmesini şiddetle istedim. Son maça kalabileceğini düşünemiyordum.
West Ham ve Burnley karşısındaki ardışık 1 0 galibiyetlerin ardından sinirlerim yıpranmıştı. Londra Stadındaki zafer izlediğim sporların en acı verici anlarından biriydi.
Öncelikle Bournemouth ile Andoni Iraola ya teşekkür etmek isterim. Şampiyonlar Ligine katılmalarını umuyorum. Everton ve David Moyes ile birlikte kalplerimde özel bir yerleri var.
Futbola dokuz yaşımda başladığımı hatırlıyorum Euro 2008 den sonra bu spora aşık oldum. Yerel sezon başladığında Arsenal birkaç nedenle dikkatimi çekti.
İlk olarak bana kırk beş dakika uzaklıktaki bir Londra kulübüydü. Desteklediğiniz takımla yerel bağlantı kurmanın daha özel hissettirdiği tavsiye edilmişti.
İkincisi Cesc Fabregas onlar için oynuyordu. Euro zaferinde dikkatimi çeken genellikle yedek kullanılan bir oyuncuydu. Hemen en sevdiğim futbolcu oldu.
Ayrıca kırmızı benim favori rengim.
İşte böylece Arsenal hayatımın parçası haline geldi.
Emirates Stadyumuna ilk gidişim Ekim 2009 daki Liverpool karşısında 2 1 kazandıkları Lig Kupası maçıydı. Fran Merida önümde harika bir gol attı.
Gittiğim ikinci maç doğum günümün ertesi günü 31 Ocak 2010 idi. Manchester United karşısında Nani Wayne Rooney ve Cristiano Ronaldo nun gösterisiyle 3 1 yenildik.
İyi ki doğum günüm!
Arsenal taraftarları için son yirmi iki yıl kolay geçmedi. Arsene Wenger döneminin sonlarında biraz alay konusu olduk.
Güzel futbol oynayan panache ve flair sahibi oyuncularımızın olduğu ancak sırtı olmayan ve sıkça ezilen bir takımdık.
Manchester United e 8 2 Manchester City ye 5 1 Chelsea ye 6 0 yenilgi Wenger in bininci maçında Bayern Munich e 10 2 toplam yenilgi bunlar normal hale geldi.
En iyi oyuncularımız rakip kulüplere gidiyordu. Robin van Persie Manchester United e katıldı. Manchester City Samir Nasri ve Gael Clichy yi aldı. Fabregas Barcelona ya döndü. Arsenal i rakip görmediler.
Sanırım Arsenal Alay Dönemi terimini ortaya attı.
Taraftarlar kulüpten kopmuştu. Arsenal tarihinin en büyük teknik direktörü kovulmak üzereydi. Oldukça zehirli bir ortam oluştu. Gerçek bir dip noktaydı.
Diğer herkes bundan memnundu. Tam istedikleri yerdeydik.
Yine de bazı kupalar aldık. Hull City karşısında 3 2 kazandığımız FA Cup finali taraftar olarak en mutlu olduğum andı ve Wenger döneminde iki FA Cup daha kazandık. Onun uzmanlık alanıydı.
Ama sonunda Fransız efsane ayrıldı ve Arsenal için yeni bir dünya başladı. Hemen onun yerine Mikel Arteta nın gelmesini istedim. Tam emin değilim nedenini. 2011 de oyuncu olarak transfer olduğunda ne kadar heyecanlandığımı hatırlıyorum oldukça hayranıydım belki de o yüzden.
Ayrıca koç olarak da yüksek beğeni toplamıştı ve Unai Emery fikrine sıcak bakmıyordum.
Emery sonunda atandı ve ilk sezonunu Chelsea ye Europa League finalinde utanç verici yenilgiyle kapattı ve İspanyol kovuldu daha fazla üzüntü.
Ardından Pep Guardiola nın yardımcı antrenörü Arteta geldi. Heyecanlıydım. Birkaç ay içinde Manchester City ve Chelsea yi yenerek bir FA Cup daha kazandık.
Fakat sonraki birkaç yıl da o kadar sorunsuz değildi. İlk yönetici pozisyonundaki Arteta iş başında öğrenme yaptı ve kulübün zehirli kültürünü dönüştürmeye çalıştı ayrıca yüksek maaş alıp Arteta nın istediği kültüre uymayan büyük oyuncuları gönderdi.
İlk bir buçuk yılında iki sekizinci sıra bitirişi zordu ve güvenimin biraz sarsılmadığını söylemek yalan olur. Onun gitmesini hiç istemedim ama belki de doğru adam olmadığını merak ediyordum.
Ancak Arsenal e kredi vermek lazım. Zor zamanlarda yanında kaldılar. Birçok başka kulüp onu gönderebilirdi.
İlerleme görünmeye başladı. Bukayo Saka ve Emile Smith Rowe gibi genç oyuncuları kadrosunun önemli parçaları haline getirdi ve Sporting Direktör Edu ile transferleri doğru yapmaya başladı. Üçüncü sezonunda beşinci oldu.
2022 23 sezonunda Arteta nın takımı Arsenal in hiç görmediğim en iyi futbolunu oynadı. Gabriel Jesus ve Oleksandr Zinchenko yu Man City den alarak gerçek bir şampiyonluk yarışı yaptılar.
Harika akıcı futbol takımları parkeden ligi kazanmaya yakındık. Ama içten içe tam ikna olmamıştım.
Sezonun iş bitirme kısmında Arsenal güç merkezi Manchester City nin peşine takılarak Etihad da 4 1 yenilerek neredeyse işi bitirdiler. Lig kazanmaya hazır değildik ve fiziksel olarak yeterince güçlü değildik.
William Saliba nın sakatlığı da ölümcül oldu Rob Holding in girmesi derinlik eksikliğimizi gösterdi.
Ardından yazın Arteta David Raya Kai Havertz Jurrien Timber ve tabii ki 105 milyon sterline Declan Rice ı getirdi.
Raya Aaron Ramsdale den kaledeki yeri aldı o zamanlar taraftarlarca çok sevilen biriydi. İyi bir hamle olduğunu düşündüm ve deha darbesi olduğunu kanıtladı.
Üst üste üç sezon Altın Eldiven ödülü kazandı Arsenal de gördüğüm en iyi kaleci oldu ve dünyanın en iyilerinden biri olarak yerini sağlamlaştırdı.
Timber sağ bekte sağlam bir oyuncu oldu ve Rice hakkında ne denebilir O kendi Roy Keane imiz oldu. Steven Gerrard gibi bir figür. Tek başına orta sahayı domine edebilen bir dağ adamı. Kulüp için dönem tanımlayan bir transfer oldu.
Havertz taraftarlar arasında fikir ayrılığı yaratıyor ve ben her zaman en büyük hayranı olmasam da bazı büyük goller ve anlar yarattı takıma çok şey kattı ve Arteta nın oynatmak istediği tarza uydu.
O sezonun ikinci yarısı gördüğüm en iyi Arsenal takımıydı. Önceki kampanyada daha atak heyecan verici futbol oynadık ama bu sefer sağlam yağlanmış güçlü bir kadroydu. Bu galibiyet için hazır savaşçı bir takımmış gibi hissettirdi.
Son 18 maçın 16 sını kazandık o dönemdeki tek Aston Villa yenilgisi kaderimizi belirledi City nin iki puan gerisinde ikinci olduk.
Sonraki sezon son derece hayal kırıklığı yarattı. Riccardo Calafiori Mikel Merino ve Raheem Sterling in dahil olduğu sönük bir transfer dönemi bizi yetersiz bıraktı bahsedilen ikilinin iyi eklemeler olmasına rağmen.
Liverpool un şampiyonluğu kaptığı dönemde hiç gerçekten yarışamadık fakat Real Madrid e çeyrek final galibiyeti de dahil Şampiyonlar Liginde yarı finale koşu özel bir andı. Rice ın frikikleri ve iki maçtaki performansları uzun süre hafızalarda kalacak.
Şimdi bu sezona geldik. Edu Arsenal deki rolünden sürpriz şekilde ayrıldı ve yerine eski Atletico Madrid Sporting Direktörü Andrea Berta getirildi.
Kulüp için devasa bir yaz oldu Martin Zubimendi Viktor Gyokeres Ebercehi Eze Noni Madueke Christian Norgaard Cristhian Mosquera Piero Hincapie ve Kepa Arrizabalaga ya büyük paralar harcandı.
Arteta takımını fiziksel bir güç merkezine dönüştürmüştü. Savunma ustalığı inanılmaz dayanıklılık tarihsel olarak iyi taç atışı becerileri ve saha hakimiyeti üzerine kurulu bir taraf. Uzun bir sezonu birçok cephede savaşarak atlatabilecek ve uzun zamandır takıma yapıştırılmış olan pes etme anlatısını ortadan kaldıracak bir takım yaratmak istiyordu.
Şampiyonluğu teslim etmek için Arteta kadar baskı altında bir teknik direktör görmedim. Sadece bir takım üç üst üste ikinci bitirmişti o da 1998 ile 2001 arası Arsenal idi. Onlar 2002 de ligi kazandılar.
Karşılaştığı inceleme dikkate değerdi. Belki haklı olarak. Altı yıl Premier Lig veya Şampiyonlar Ligi olmadan geçmişti.
Ama bazıları abartılıydı. Arteta işleri farklı yaptığı için insanları rahatsız ediyor. Oyuncularını motive etmek için cep kesme ve ateş yakma hikayeleriyle insanları kızdırıyor her ne sebeple olursa olsun.
Arsenal sezonun ilk yarısının baskın gücüydü tablonun zirvesine fırladılar dört kupada yarıştılar ve çoğu bizi şampiyon gösterecekti.
Tabii bazıları yaptıklarımızı küçümsemeye çalıştı. Bazıları adımızın yanına sağlam fiziksel futbol oynadığımız ve her zaman göz zevki olmadığı için yıldız işareti konulması gerektiğini söyledi.
Bazıları taç atışı gücümüz için hilekar olduğumuzu söylüyordu. Arsenal herkes tarafından o kadar nefret edilen bir takım haline gelmişti ki City nin şampiyonluğunu tekrar istediler.
Arsenal in artık ciddi olduğunu sevmiyorlardı. Büyük takımlar tarafından ezildiğimiz ve hiçbir şey için yarışmadığımız zaman onlar için daha eğlenceliydi.
Tavşanın silahı olduğunda eğlence olmaz.
Sezonun ikinci yarısı gerçek bir çile haline geldi. Sinirler sızmaya başladı oyuncuların enerji seviyeleri düşmeye başladı.
Daha da zor bir hal aldı Arsenal sprint yerine sürünerek bitiş çizgisini geçmeye çalışıyordu.
Manchester United ve Manchester City ye yenilgiler ile alt sıralardaki Wolves a iki gol önde beraberlik gibi noktalar Arsenal taraftarlarını ciddi endişelendirdi. Paniklemeye başladım. Tekrar olmayacaktı değil mi Kesinlikle hayır.
Ama Arsenal toparlandı. Kilitleme moduna girdiler. City ye yenilgiden beri gol yemiyorlar son dört maçın üçünü 1 0 kazandılar. Altı maçlık tüm turnuvalarda yedikleri tek gol Atletico dan bir penaltıydı.
Ve mesele bu şekilde kapandı.
Bournemouth City yi 1 1 berabere tuttuktan sonra şampiyon ilan edildik. Bu işkenceydi. Bu eziyetti. Bu 1 0 galibiyetlerden bazıları beni oldukça yaşlandırdı. Hiç böyle bir sezon yaşamadım.
Ama sonuçta her şey buna değdi.
Londra gece boyunca kutlamalarla kırmızıya boyandı. Oyuncular London Colney de geç vakte kadar dışarıdaydılar. Sahneler hala gerçek değilmiş gibi geliyor.
Arteta bir taraftar kitlesini birleştirdi. Emirates onun altında bir araya geldi. Geçen sezon City yi 5 1 yendiğimiz maça ben de gittim. Atmosfer kesinlikle akıl almazdı.
Arsenal in Şampiyonlar Liginde Atletico ya ev sahipliği yaptığı yarı final ikinci maçındaki sahneleri gördünüz. Özel bir andı. Yolunu kaybetmiş bir kulüpten taraftarların artık takımlarını tanımadığı bir konumdan Arteta bize tekrar inandırma sağladı.
Projesi meyvesini verdi. Kusurları olabilir. Bazen biraz güvenli oynayabilir ve en ince farklarda karar verebilir. Belki her zaman hücum bölgelerinde iyi alım yapmadı.
Ama şimdi kulübün efsanesi. Takımı kendi imajına dönüştüren dizginleri eline almış parlak bir koç ve teknik direktör. Dayanıklılığını ve sertliğini kanıtladı ve takımı da öyle oldu.
Sonunda bir yol buldu.
Gabriel ve Saliba Premier Lig tarihinin en iyi stoper ikililerinden biri haline geldi Raya ve Rice ise büyükler olarak anılacak. Arsenal in üzerine kurulduğu şey buydu. Savunma temelleri ve saf irade.
Ama özel bir anış Saka ya gitmeli.
Oyuncular geldi geçti. Teknik direktörler geldi geçti. Ama 2018 den beri Saka takımda hep vardı.
Sol bekten kanat beke dünyanın en iyi kanat oyuncularından birine. Zor zamanları gördü ve kendi zor anlarını yaşadı. Sevdiği kulüp için vücudunu ortaya koydu ve sakatlıklar geçirdi.
En iyi sezonu değildi ama biliyorsunuz bu futbol kulübü ona borçlu. Şimdi hak ettiği Premier Lig şampiyonluğuna sahip.
Bu hayatımın en iyi ve en unutulmaz anlarından biri ve bu on ay boyunca ne hissettiğimi asla unutmayacağım. Bu sezon beynimde sonsuza kadar kazılı kalacak.
Bu takımdan ve nasıl yaptığımızdan çok gurur duyuyorum. Adımıza 115 suçlama yok. Gizli ödemeler yapmak suçlu bulunmak transfer yasakları ve para cezaları almak yok.
Bunu doğru şekilde yaptık ve biliyorsunuz iş bitmedi.
Budapeşte ye.