GÖRÜŞ: Barca'nın açık kusurları Flick'in bir sonraki şampiyonluk hedefinde başarısını daha da öne çıkarıyor
Net Camp Nou sahasına bahar güneşinin altında bakarken, stadyumu çevreleyen vinçler gibi, çimlerin satranç tahtası gibi kesilmiş olmasını görünce, 19. yüzyılda Ildefons Cerdà tarafından mükemmel kare bloklarla tasarlanan ikonik Eixample semtini anımsamamak elde değil.
Takımın Rayo Vallecano'ya karşı ilk yarıda ileri hücum ederken boşluklar aramasını izlerken, bu metaforu biraz daha genişletmekten kendimi alamadım…
Bazen Barcelona'nın kalabalık şehir merkezindeki dik açılı yolları aşmak, sürekli sağa sola dönmek yorucu olabilir. Göz zevkine hitap etse de, acele ettiğinizde zahmetli hale gelir. Sonra bir avinguda'ya, yani Eixample'ın katı ızgara düzenini kesen büyük çapraz yollara ulaşırsınız ve her şey çok daha hızlı akar.
Bazen varış noktasına daha doğrudan bir yol gerekir. Ve bir bakıma, Flick bunu takımına yerleştirmiş durumda. Futbol açısından: dikeylik.
Bu Barcelona versiyonu uzun topu gol yollarını kısaltmak için bir silah olarak kullanmaktan çekinmiyor, Pazar günü 37 kez uzun top attılar. Neden çekinsin ki, Robert Lewandowski gibi bir odak noktası, Raphinha, Fermin Lopez ve Marcus Rashford'un hızı, Lamine Yamal'ın bire birdeki muhteşem yeteneği varken?
Tabi ki her şey uzun top değil. Geniş alan oyuncuları Flick'in daha doğrudan yollarıysa, Pedri arka sokak kestirmelerini sağlıyor. Oyuncuları yuvarlama yeteneği, sürekli yarım dönüşle var olması ve kalabalık trafikte boşluklar açması, çizgileri aşma ve ilerleme kabiliyetleri için onu vazgeçilmez kılıyor.
Bu özellikle Pazar günü Rayo Vallecano gibi sahaya yerleşip oyunu yavaşlatan, saha yollarını tıkayan takımlara karşı geçerli. Rayo'nun büyük kısmı böyleydi.
Maç istatistikleri Barcelona için tipik bir LaLiga öyküsü anlatıyor: yüzde 61 topa sahip olma, 15 şut'a karşı 8, 416 tamamlanmış pas'a karşı 224. Bu yönlerden ev sahipleri top hakimiyetinde baskın bir performans sergiledi.
Ancak genel olarak ikna edici değildi.
Flick'in artık meşhur yüksek savunma hattı birkaç kez açığa çıktı ve maç ilerledikçe Rayo gol atma ihtimali daha yüksek görünen taraf gibiydi, bir puanı kapabilirdi.
Misafirler müsabakayı daha fazla büyük fırsatla bitirdi (4-3) ve xG sayısında öndeydi (1.56-1.39), Barca ise Joan Garcia'ya minnettar kaldı (bir kez daha), dört kritik kurtarışıyla 1.51 xGOT'u dışarıda tuttu, bu da ona maçın en yüksek oyuncu puanını 8.9 kazandırdı.
Ev sahipleri için bu, haftaiçi büyük bir maç oynamış bir takımın yorgun, ilhamsız değişimiydi ve durum tam da buydu. Eğer bir şey varsa, Çarşamba günü Newcastle'ı 7-2 yenmeleri, önceki hafta Sevilla'yı 5-2 dağıtmanın ardından, Pazar'daki biraz sönük gösteriyi tamamen affedilir kılıyordu.
Barca'nın kırılgan çekirdeği
Sonuçta galibiyet galibiyettir ve şampiyonluk yarışındayken, parlak bir yenilgiye tercih edersiniz dağınık bir zaferi. Yorgunluk bir yana, Flick'in Pazar günkü yüzeyinde çatlaklar vardı, sezonun diğer noktalarında gördüğümüz gibi, dört LaLiga mağlubiyetleriyle kanıtlanmış.
Pau Cubarsi ve Gerard Martin'den oluşan stoper ikilisi sağlamlık bağırmıyor ve tarama orta sahası Frenkie de Jong'un yokluğunda Marc Bernal veya Marc Casado olunca, takımın çekirdeğinde bir yeşillik var. Cubarsi ve Bernal hala gençler, büyük potansiyel taşıyorlar ama acımasızca başarılı takımların sertliğinde bir çalma yok... henüz.
Yaz transferlerinde birkaç imza Flick'in Sagrada Família'sını tamamlayıcı dokunuşlar olabilir mi? Göreceğiz.
Kesin olan, De Jong, Jules Kounde ve Andreas Christensen'in dönmeleri takımı savunmada anında iyileştirecek. Ama şimdilik, kırılgan bir merkezleri var, çok iyi bir kaleci, birkaç nesil dahi ve olağanüstü bir hücum birimiyle (Pazar günü en iyi halleri olmasa da) kapatılmış.
Ve yine de tabloda zirvedeler.
Avuç dolusu gerçek süperstarlar arasında, Flick'in Barcelona'sı için eşit derecede önemli bir destek kadrosu var. Sınırlamaları olsa da, başarılı bir dönemin sessizce kilit rolünü oynuyorlar.
Şehrin atardamarları gibi akan gösterişli yolların yanı sıra, sadece damarlar da var. Unutulmuş sokaklar, daha az turistik, daha az dolaşılan, daha az güzel ama kendi hayati yollarıyla şehri birleştiren bir hikaye anlatan.
Geçen sezon Barca'yı ilk iç saha üçlüsüne taşıdıktan sonra, bu sezon LaLiga'da üst üste ikinci şampiyonluk Flick için muazzam bir başarı olurdu. Takımı mükemmel olmayabilir ama parçalarının toplamından tartışmasız daha büyük ve gelişiyor.
Flick'in bu Barca takımını bariz zayıflıklara ve büyük eksiklere rağmen ligi önder götürmesi, ona ve ekibine bir kanıt, bu kusurlar başarılarını gölgelemiyor, aksine onları büyütüyor.