Serie A kobiet

Serie A Femminile to najwyższa klasa rozgrywkowa kobiecej piłki nożnej we Włoszech. Utworzona w 1956 roku, od sezonu 2018-19 jest zarządzana przez Włoski Związek Piłki Nożnej (FIGC) i uzyskała pełny status zawodowy począwszy od sezonu 2022-23.

Liczba uczestników ligi zmieniała się na przestrzeni lat, zmniejszając się z 12 do 10 drużyn w sezonie 2022-23, a następnie powracając do 12 w sezonie 2025-26. Zazwyczaj 1-2 drużyny spadają z ligi każdego sezonu, ale w sezonie 2023-24 tylko klub z ostatniego miejsca został zdegradowany z powodu tego zwiększenia.

Rozgrywki zazwyczaj odbywają się od sierpnia/września do maja i składają się z dwóch faz. Pierwsza to sezon zasadniczy, w którym uczestnicy rywalizują w formacie podwójnej rundy, co oznacza, że każda drużyna gra z każdą inną dwukrotnie (raz u siebie i raz na wyjeździe). Po zakończeniu sezonu zasadniczego drużyny z górnej połowy tabeli awansują do rundy mistrzowskiej (poule scudetto), a dolna połowa wchodzi do rundy spadkowej (poule salvezza) na kolejną podwójną rundę. Każdy klub rozpoczyna drugą fazę z punktami zdobytymi podczas sezonu zasadniczego.

Po zakończeniu rundy mistrzowskiej drużyna z największą liczbą punktów zostaje mistrzem i automatycznie kwalifikuje się do UEFA Women’s Champions League oraz Supercoppa Italiana Femminile (włoskiego Superpucharu Kobiet). Drużyna z drugiego i trzeciego miejsca zdobywają bilety do kwalifikacji UEFA Women’s Champions League. Tymczasem runda spadkowa decyduje, która drużyna(e) spadają do Serie B, drugiej ligi kobiecej piłki nożnej we Włoszech.

Torres, Lazio i Juventus to jedne z najbardziej utytułowanych klubów w Serie A Femminile. Torres zdobył swoje drugie trofeum do 2000 roku, a następnie dodał kolejne sześć tytułów do swojej kolekcji między tym rokiem a 2013. Juventus natomiast zdominował ligę pod koniec 2010 roku i na początku 2020 roku, zdobywając pięć tytułów z rzędu między 2017 a 2022 rokiem.